overal rondom mij mensen, auto's, riksha's, getoeter, muziek... ja ik ben duidelijk terug in thamel, de toeristische wijk van Kathmandu. Dit zou normaalgezien laagseizoen moeten zijn, veel hiervan is alleszins niet te merken. Het is nog hectisher dan wat ik mij van Thamel herinner, toen ik hier 8 jaar geleden was.
Na nog wat hectische laatste dagen om alles klaar te krijgen voor mijn vertrek, ben ik eergisteren gepakt en gezakt vertrokken voor alweer een nieuw avontuur. Na nog een stevige maaltijd van de mama en een afscheidsknuffel van greetje in de luchthaven, was ik vertrokken, eerst richting Zurich, dan naar Qatar om dan de volgende dag in Kathmandu aan te komen. De hitte sloeg al toe in KTM airport alsook de vele taxichauffeurs en zogezegde touroperators. Gelukkig stond Bidur mij op te wachten met zijn kersverse vrouw uit Siberia, nee nee niet via het internet gekocht, maar ontmoet op een van zijn vele rafting expedities in Siberia. Ondertussen is Bidur in geschil gekomen met zijn vroegere business partner en heeft hij een nieuw rafting en trekking kantoor geopend in Thamel, niet echt origineel als je weet dat er op elke hoek van de straat een dergelijk kantoortje is. Maar Bidur heeft dan wel al 15 jaar kayaking en rafting ervaring op de wildste rivieren van de wereld op zijn naam staan, dus ik zou iedereen aanbevelen om met hem te gaan raften (nee ik ontvang geen commissie om dit te schrijven :-)
Ik ben ondertussen al uitgenodigd om mee te gaan met Bidur en zijn vrouw op een prive rafting tochtje volgende week en natuurlijk zeg ik daar geen nee tegen!!! Na 8 jaar terug op het water, ik kijk er echt al naar uit! Ik hoop dat ik het niet afgeleerd ben en de gespierde armen heb ik ook al niet meer.
Al 1 nachtje KTM achter de rug, ik was stikkapot na de lange reis. Op het vliegtuig niet veel geslapen want ik zat naast een redelijk corpulente man, zo het type duitse man die een vrouw gaat zoeken in de filippijnen (en deze misschien wel in Nepal), en hij gunde mij geen beetje armleuning en bovendien ook geen blik, niet dat ik dat erg vond, alle toch van die blik. Het was full house in Thamel want het was vrijdagavond, maar had geen fut om mij in de massa te smijten. Ik ben gewoon nog met Bidur en Olga iets gaan eten en dan gaan slapen, alle toch een poging tot... het is echt geen evidentie om in Thamel een kamer te vinden die het vele lawaai niet binnenlaat, gelukkig had ik oordopjes bij (dank je wel Qatar Airways!). Vanmorgen wakker gebeld door Narayan, de broer van Raj, mijn leraar Nepalees. Ik heb heel wat bij voor de familie van Raj, vooral heeeeeeeel veeeeeeeeel chocolade, die ik zo vlug mogelijk wil overhandelen vooraleer het allemaal op is. Narayan werkt in de Terai en had normaalgezien dit weekend in KTM moeten zijn, maar hij zit vast wegens de vele landslides die sommige wegen onberijdbaar hebben gemaakt. Ja, niet alleen in Engeland hadden ze last van teveel regen, hier in Nepal, India en Bangladesh is het 1000 keer erger. Bidur heeft zelfs met zijn rafts mensen moeten gaan redden. Vele mensen zijn homeless en verzekeringen tegen rampen zoals bij ons bestaat er hier niet. Een ware ramp, die met moeite 2 minuutjes tijd krijgt op onze nationale televisie.
met deze niet zo positieve noot zal ik afsluiten voor vandaag, ik wil nog wat gaan opsnuiven van de sfeer hier...
hou jullie goed en tot de volgende keer
ann
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Je bent dus aangekomen in het Nepal waarover we samen gelezen en geschreven hebben. Voorlopig je nog even toeristisch-sportief inleven, en dan de échte confrontatie met het binnenland! Je zal er zeker veel nieuwe inzichten krijgen, en hopelijk achteraf effectieve gevolgen uit trekken. Je kan ze idealistisch noemen, je bedoelingen, maar ik hoop dat je vooral warme menselijke contacten zal kunnen leggen, en wie weet zal je terugkomen met een nieuwe visie op wat wij in het westen hier de ontwikkelingsproblematiek noemen...
Ik hoop je op de voet te mogen volgen in je belevenissen :-)
Een reactie posten